Γιατί μας χρειάζεται να μην κάνουμε τίποτα (έστω και για λίγο);

    Το μεγαλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας και στους γύρω μας, είναι να σταματήσουμε για λίγο τα πάντα.

    Κείμενο: Μαρία Πατούχα, φωτο: @thebeachpeople
    <p><strong>Μια μεγάλη περιπέτεια  </strong><br /> Το βιβλίο του Pico Iyer “H Τέχνη της Ηρεμίας, μια Περιπέτεια Χωρίς Κίνηση” (εκδ. Key Books) μετρά λιγότερες από 100 σελίδες. Μέσα σε
    1 / 6

    Υπάρχει ένας άντρας που έζησε αμέτρητα χρόνια μέσα στην περιπέτεια, περνώντας με μεγάλη ευκολία από τη μια συντεταγμένη του πλανήτη στην άλλη. Ταξίδευε για να γράφει και έγραφε για να ταξιδεύει. Από τη Βρετανία στην Καλιφόρνια, από τα Νησιά του Πάσχα στην Ιαπωνία, με ενδιάμεσες στάσεις σε κάθε πιθανό σημείο της Γης. Τον άνθρωπο αυτόν σίγουρα θα τον ζήλευε ο καθένας για τις προσλαμβάνουσες και την έντονη ζωή του. Μέχρι που κάποια στιγμή εκείνος, έχοντας καταπιεί χιλιάδες χιλιόμετρα, εμπειρίες και εικόνες, έκανε μια πολύ σημαντική διαπίστωση: «Το να τρέχω ακατάπαυστα με σκοπό να βρω την ικανοποίηση, ήταν ο καλύτερος τρόπος για να μην τη βρω ποτέ», είπε.

    Συνειδητοποίησε ότι όλο αυτό που ζούσε δεν τον πήγαινε κάπου. Ταξίδευε χωρίς διάλειμμα αλλά έμενε στάσιμος, γνώριζε συνεχώς νέα πράγματα αλλά δεν μάθαινε τίποτα, κυνηγούσε την ευτυχία με κάθε τρόπο αλλά εκείνη συνεχώς του ξέφευγε. Και τότε ένα αμυδρό φωτάκι άναψε στον ορίζοντα και άρχισε να τα καταλαβαίνει όλα. Εκείνος που είχε περάσει όλη του τη ζωή στην κίνηση, ξαφνικά βρήκε το νόημα της ύπαρξης στην ακινησία. Στη σιωπή. Και στο Πουθενά. Και έτσι έγραψε ένα βιβλίο για να μοιραστεί τη μεγαλύτερη αποκάλυψη που του έκανε η ζωή και με τους άλλους. Αυτός ο άνθρωπος είναι Βρετανός συγγραφέας και δημοσιογράφος και το όνομά του είναι Pico Iyer.

    facebook twitter Instagram