Τα µισά προβλήµατα λύνονται µόνα τους, τα άλλα µισά... ξεχνιούνται

    Αυτά που μας απασχολούν σήμερα θα έχουν εξαφανιστεί αύριο. Ή αλλιώς, πώς θα νικήσουμε το άγχος και θα πάμε μπροστά, ακολουθώντας τις πρακτικές μιας αρχαίας φιλοσοφικής σχολής.

    της Μαρίας Πατούχα, φωτογράφιση: Riccardo Tinelli
    <p><strong>Θέµα χρόνου</strong><br /> Η οικονοµική κρίση των τελευταίων χρόνων έχει δοκιµάσει τις αντοχές µας σε όλα τα επίπεδα. Οι περισσότεροι από εµάς ερχόµαστε
    5 / 5

    Ο Pigliucci  προτείνει να σκεφτούµε κάτι απλό. Άραγε θυµόµαστε  ποια σκέψη µας απασχολούσε παραµονή Χριστουγέννων του 2013; Ή τι µας έκανε να µένουµε άυπνοι το καλοκαίρι του 2005; Δύσκολο. Αλλά ακόµα κι αν κάποιοι από εµάς πράγµατι θυµόµαστε τα άγχη και τις αγωνίες µας, δέκα, πέντε ή τρία χρόνια πίσω, το πιθανότερο είναι τα περισσότερα από αυτά σήµερα να έχουν επιλυθεί. Όλοι σίγουρα θυµόµαστε πώς αισθανόµασταν στην αρχή της κρίσης. Σοκαρισµένοι, µουδιασµένοι, ανέτοιµοι µπροστά στο άγνωστο που ξεδιπλωνόταν µπροστά µας. Με µικρές ή µεγαλύτερες απώλειες, µε πόνο, µε θυµό, µε απόγνωση, µε ανησυχία, είµαστε ακόµα εδώ. Κάποια θέµατα τα λύσαµε, κάποια εκκρεµούν ακόµα. Εκείνη όµως η απελπισία της πρώτης επαφής µας µε τη νέα πραγµατικότητα δεν υπάρχει πια. Νοµίζαµε ότι θα τελειώσουµε, αλλά επιζήσαµε.

    «Στρέψτε το βλέµµα σας στο παρελθόν και όχι στο µέλλον και τότε θα διαπιστώσετε ότι όλα τα προβλήµατα που είχατε τότε σήµερα έχουν λυθεί. Οποιαδήποτε κρίση, µια υποχρέωση που σας γέµιζε µε άγχος, η έλλειψη αυτοπεποίθησης ή ελπίδας, οτιδήποτε κάποτε νοµίσατε ότι δεν µπορείτε να το διαχειριστείτε, σήµερα έχει λήξει», αναφέρει ο Αµερικανός ψυχολόγος David Cain.

    Ζούµε περιµένοντας ότι κάθε µέρα όλο και κάτι αγχωτικό και δύσκολο θα µας συµβεί: από την ουρά στην εφορία και την κίνηση στο δρόµο µέχρι τα ζητήµατα στη δουλειά µας που αυξάνονται µε γεωµετρική πρόοδο. Μια σωστή πρακτική είναι να επιστρέφουµε στο παρελθόν, την παραµονή ενός «µεγάλου» γεγονότος και να εξετάζουµε αν το άγχος που είχαµε εκείνη τη στιγµή αποδείχτηκε σωστό ή αν τα πράγµατα πήγαν πολύ καλύτερα απ’ ό,τι περιµέναµε. Το πιθανότερο είναι να συνέβη το δεύτερο. Την επόµενη φορά, λοιπόν, που θα φοβόµαστε ότι ένα πρόβληµα που αντιµετωπίζουµε είναι ικανό να καταστρέψει τη ζωή µας, ας σκεφτούµε το πιο απλό: αν έστω και µια φορά στο παρελθόν, σε αντίστοιχη περίπτωση είχαµε πέσει µέσα σε αυτή την (δυσοίωνη) πρόβλεψή µας, τώρα που µιλάµε, η ζωή µας θα ήταν ήδη κατεστραµµένη.

    facebook twitter