Menu

Πώς να Εκπαιδεύσετε το Δράκο Σας 2

Διασκεδαστικό και όμορφα χορογραφημένο στις σκηνές πτήσης, το σίκουελ του εξαιρετικού «Πώς να Εκπαιδεύσετε το Δράκο σας 2» εντυπωσιάζει με την εικαστική φαντασία του, παρά την αίσθηση του ξαναζεσταμένου που ενίοτε έχει η ιστορία του.

Σαν μια ανάσα φρέσκου αέρα και περιπέτειας, το «Πώς να Εκπαιδεύσετε το Δράκο σας» ήταν πριν από τέσσερα χρόνια η πλέον ευχάριστη έκπληξη στο χώρο των κινουμένων σχεδίων, η απόδειξη ότι το στούντιο της Dreamworks μπορεί να ανταγωνιστεί και καλλιτεχνικά την παντοκρατούσα Pixar αν σταματήσει για λίγο να απορροφάται αποκλειστικά με το ποια ιστορία μπορεί να γεννήσει ένα νέο φραντσάιζ αλά «Σρεκ» ή «Μαδαγασκάρη».

Με το «Δράκο» βρήκαν και την καλλιτεχνική αναγνώριση και την υπόσχεση για κέρδη, αφού η νέα τους ιστορία είχε το τέλειο πακέτο πρωτοτυπίας, χιούμορ, εντυπωσιακής δράσης, αλλά και ευαισθησίας.

Ευτυχώς το δεύτερο αυτό κεφάλαιο αναπαράγει με επιτυχία, αν και όχι ιδιαίτερη ριζοσπαστική πρωτοτυπία, την συνταγή αυτή, διευρύνοντας τον κόσμο της με νέους χαρακτήρες, (πολλούς) νέους δράκους και πιο αναλυτική μυθολογία, και μένοντας πιστό στην αναλογία περιπέτειας και χιούμορ που τόσο ωφέλησε το πρώτο.

Ο Χίκαπ (Ψάρι στην ελληνική έκδοση, από τις λιγότερο εμπνευσμένες αποδόσεις ονομάτων), που συμφιλίωσε τους αιώνιους εχθρούς Βίκινγκ και δράκους, είναι πλέον 20 ετών και περνά τις περισσότερες ώρες του εξερευνώντας και χαρτογραφώντας άγνωστες τοποθεσίες με τον καλύτερό του φίλο, δράκο Φαφούτη, και αποφεύγοντας την επιθυμία του πατέρα του να τον αντικαταστήσει ως αρχηγός του νησιού τους, Μπερκ.

Σε ένα από τα ταξίδια τους, οι δύο φίλοι θα ανακαλύψουν ότι ένας αδίστακτος πολέμαρχος αιχμαλωτίζει και στρατολογεί δράκους, ενώ από την άλλη η για χρόνια χαμένη μητέρα του Χίκαπ κάνει την απροσδόκητη επανεμφάνισή της, ως επικεφαλής και προστάτης ενός καταφυγίου για δράκους.

Παρά τις αξιέπαινες προσπάθειες για διεύρυνση του κόσμου των ηρώων, η ταινία δεν αποφεύγει τελείως την αίσθηση του ξαναζεσταμένου φαγητού (ειδικά όταν έρχεται η ώρα για τον πρόλογο και επίλογο, μία τεμπέλικη επανάληψη των φοβερά παρόμοιων αντίστοιχων στιγμών της πρώτης ταινίας), ούτε εμβαθύνει φοβερά το ταξίδι του κεντρικού ήρωα πέρα από την αναζήτηση της ταυτότητάς του (δεν το λύσαμε αυτό στην πρώτη ταινία;).

Τολμά πάντως για άλλη μια φορά να φτάσει σε ορισμένα σκοτεινά και δραματικά σημεία, που στέκονται επάξια δίπλα στην εμπνευσμένη στιγμή όταν η πρώτη ταινία τόσο κομψά και αληθινά αποκάλυψε ότι ο μικρός πρωταγωνιστής δεν είχε βγει εντελώς αλώβητος από την μεγάλη μάχη, και είναι ένα πραγματικό χάρμα οφθαλμών, μία ιπτάμενη περιπέτεια που μαγεύει κάθε φορά που οι αναβάτες παίρνουν την θέση πάνω στους δράκους τους.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Search