Menu

Τα Τερατοκουτάκια

Το νέο animation του στούντιο που μας έδωσε τα «Coraline» και «ParaNorman», είναι μία διασκεδαστική παιδική περιπέτεια που εξιστορεί την προσπάθεια ενός παιδιού να σώσει μία παρεξηγημένη κοινότητα άκακων τεράτων από τον αφανισμό.

Στους υπονόμους του Τυρογεφυριού, μιας πόλης που οι φοβικοί κάτοικοί της λατρεύουν την τάξη και τα τυριά, ζουν τα τερατοκουτάκια, μία παράξενη κοινωνία πλασμάτων που, παρότι δεν είναι κάτι άλλο από ρακοσυλλέκτες, έχουν αποκτήσει τη φήμη πως τρώνε παιδιά.

Τη φήμη αυτή διαδίδει ο Αρπάχτρας (!), ένας μοχθηρός τύπος που σκοπεύει να αναρριχηθεί κοινωνικά πουλώντας ασφάλεια στους κατοίκους υποσχόμενος να εξολοθρεύσει τα Τερατοκουτάκια.

Τα τελευταία όμως μεγαλώνουν εδώ και χρόνια τον Αυγά, έναν πιτσιρικά ο οποίος θα κληθεί να σταματήσει την καταστροφική μανία του Αρπάχτρα, παρέα με την Γουίνι, την κόρη του Λόρδου Παρμεζάνα(!).

Το στούντιο Laika που μας έδωσε τα υποψήφια για Όσκαρ animation «Coraline» και «ParaNorman», παρουσιάζει αυτή τη φορά «Τα Τερατοκουτάκια», μία επίσης χειροποίητη (σε μεγάλο βαθμό, τουλάχιστον), ευφάνταστη και διασκεδαστική παιδική περιπέτεια που δανείζεται αρκετά στοιχεία από τον Ταρζάν και τα παραμύθια του Ντίκενς, ενώ βασίζεται στο εικονογραφημένο μυθιστόρημα του Άλαν Σνόου «Here Be Monsters».

Σε μία ιστορία που δε λείπουν οι αρχετυπικοί χαρακτήρες και η ασφαλής για το παιδικό κοινό διαχείριση των διδακτικών εννοιών περί διαφορετικότητας και συμφιλίωσης με αυτό που πραγματικά είμαστε, «Τα Τερατοκουτάκια» βρίσκουν τον τρόπο να είναι επιμέρους διασκεδαστικά για μεγαλύτερες ηλικίες ακόμα και στην περίπτωση της μεταγλωττισμένης εκδοχής.

Όσο λοιπόν κι αν στη βάση της μπορεί να χαρακτηριστεί περισσότερο «παιδική», παραμένοντας σε απόσταση από τα αντίστοιχα ψηφιακά επιτεύγματα της Pixar που απευθύνονται με την ίδια αμεσότητα και στο ενήλικο κοινό, η νέα ταινία του στούντιο Laika σε σκηνοθεσία Γκρέιαμ Άναμπλ και Άντονι Στάκι διακρίνεται για το μεράκι και τις άπειρες ώρες προετοιμασίας και δουλειάς που απαιτεί η μπελαλίδικη τεχνική του stop motion animation που εφαρμόζει.

Κάτι που εμφανώς αντικατοπτρίζεται στη μεγάλη οθόνη τόσο στην πλούσια εκφραστική παλέτα των χαρακτήρων όσο και στη φυσική κινησιολογία τους, είτε κανείς επιλέξει τη δισδιάστατη, είτε την τρισδιάστατη εκδοχή της ταινίας. (Και στο σημείο αυτό, ας προστεθεί πως στη χώρα μας «Τα Τερατοκουτάκια» θα προβληθούν σε 3D αποκλειστικά στη μεταγλωττισμένη βερσιόν, ενώ θα προβληθεί και με υπότιτλους μονάχα σε 2D.)

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Search