Menu

Εξελίξεις στην αποκατάσταση μαστού

Νέα υλικά στην επανορθωτική μαστού καταργούν, σε ορισμένες περιπτώσεις, την ανάγκη χρήσης ιστού από το δέρμα μας, επομένως και τις ουλές. Πόσο ασφαλή είναι;

Ιστοί από βόειο ή χοιρινό περικάρδιο (μεμβράνη της καρδιάς) είναι τα νέα υλικά που χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις γυναικών που επιθυμούν αποκατάσταση του μαστού, αντί για ιστούς που συνήθως λαμβάνει ο γιατρός από μέρη του σώματος όπως η κοιλιά και η πλάτη. Έχουν το πλεονέκτημα ότι δεν χρειάζεται να αφαιρεθούν μυς ή δέρμα από την ασθενή, επεμβατική πράξη που ενδέχεται να αφήσει ουλές. Όπως εξηγεί η πλαστικός χειρουργός Μαρία Κοτρώτσιου, «μέχρι και σήμερα η αποκατάσταση μαστού γίνεται σε δύο στάδια: μετά την αφαίρεση του όγκου ο πλαστικός χειρουργός χρησιμοποιεί διατατήρες (expanders), που είναι μπαλόνια ειδικής κατασκευής, με σκοπό να διατείνουν τους ιστούς του δέρματος που έχουν συρρικνωθεί. Στο δεύτερο στάδιο εισάγει ενθέματα σιλικόνης (συνήθως σε σχήμα σταγόνας ή δακρύου, για να δείχνουν πιο φυσικά), προκειμένου να δώσει την τελική μορφή στο μαστό. Ο άλλος τρόπος που έχουμε και ενδείκνυται σε περίπτωση που έχει γίνει θεραπεία με ακτινοβολία στη γυναίκα, είναι να χρησιμοποιηθεί αυτόλογος ιστός από την ίδια (π.χ. μυς και δέρμα) με ή χωρίς ενθέματα σιλικόνης, τον οποίο λαμβάνουμε από την πλάτη ή την κοιλιά. Όμως, η συγκεκριμένη πρακτική μπορεί να αφήσει ουλές ή να αχρηστεύσει τη λειτουργικότητα μιας περιοχής, που ατροφεί χωρίς μυς. Έτσι, πλέον, μπορούμε να μεταμοσχεύσουμε καινούρια υλικά από το περικάρδιο χοίρου ή μοσχαριού, τα οποία είναι βιοσυμβατά και έχουν ήδη λάβει έγκριση από την Ευρωπαϊκή Ένωση γι' αυτήν τη χρήση. Τα τοποθετούμε κάτω από το μαστό, για να ενισχύσουμε το τοίχωμά του και να του χαρίσουμε προβολή».
Η εφαρμογή τους παρουσιάστηκε στο 6ο Ευρωπαϊκό συνέδριο Ογκοπλαστικής και Επανορθωτικής Χειρουργικής Μαστού, που έγινε στο Μιλάνο στα τέλη του 2011. Η χρήση τους είναι σχετικά καινούρια και το θέμα της ασφάλειας που προκύπτει (καθώς τα υλικά προέρχονται από ξένο σώμα και ίσως υπάρχει κάποιος βαθμός απόρριψής τους από τον ανθρώπινο οργανισμό) είναι κάτι που θα φανεί σε βάθος χρόνου, γι' αυτό καλό είναι να το συζητήσετε με το γιατρό σας. Η εφαρμογή τους γίνεται ήδη σε δημόσια νοσοκομεία και το κόστος τους (ξεκινά από € 3.000 το ένα κομμάτι) καλύπτεται από ορισμένα ασφαλιστικά ταμεία, εφόσον η χρήση τους γίνεται στο πλαίσιο επανορθωτικής επέμβασης.
 
 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Search