Follow us

Search

Η σειρά που πρέπει να δούμε όλα τα κορίτσια (αλλά και τα αγόρια)

Το I May Destroy You της βραβευμένης με Bafta βρετανίδας δημιουργού Michaela Coel που προβάλλεται αυτές τις ημέρες στο HBO σε συμπαραγωγή του BBC είναι ένα είδος, ουσιαστικής τηλεόρασης που χτενίζει με προσεκτικές απροσδόκητες, αυθόρμητες αλλά και μελετημένες κινήσεις το αχαρτογράφητο θέμα της σεξουαλικής συγκατάθεσης με όλους τους πιθανούς αστερίσκους που έχουμε ή δεν έχουμε σκεφτεί. Αγόρια και κορίτσια.

Στην μετά την #metoo εποχή, πολλές αναρωτιόμαστε τι έχει πραγματικά αλλάξει. Καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωπες με μικρές ή μεγάλες βόμβες μισογυνισμού, εξοργιστικής πατριαρχίας, αδικίας, ρατσισμού και άδικης μεταχείρισης εις βάρος μας. Τόσο εκεί έξω στην ανοιχτή και υποτίθεται προοδευτική κοινωνία, αλλά και εκεί μέσα στις ερωτικές και σεξουαλικές μας σχέσεις αντιμετωπίζουμε πράξεις μη δικαιοσύνης, μη σεβασμού, μη ισότητας και βίας μερικές φορές μάλιστα χωρίς καν να τις συνδέσουμε-ακόμα και εμείς οι ίδιες-ότι μας συμβαίνουν επειδή έχουμε γεννηθεί γυναίκες. Γυναίκες που στον ορισμό της ελευθερίας μας πρέπει να υπάρχει ΚΑΙ η ελεύθερη βούληση στο σεξ. Γύρω από τον κρατήρα της τελευταίας καίει η λάβα της γραφής της Michaela Coel, η οποία όπως έχει δηλώσει εμπνεύστηκε το συγκεκριμένο σενάριο μετά από μια σεξουαλική επίθεση την οποία δέχτηκε η ίδια πριν από λίγα χρόνια, αλλά και από διάφορες συμπεριφορές που έχουν πέσει στην αντίληψη της.
Η ηρωίδα της Michaela Coel στο σήριαλ I May Destroy You ξυπνάει ένα πρωί και δεν θυμάται τίποτα από το προηγούμενο βράδυ. Κατά την διάρκεια της ημέρας σκόρπιες μνήμες της έρχονται στο μυαλό να κάνει σεξ με κάποιο άγνωστό άνδρα. Δεν θυμάται ούτε πως τον γνώρισε, ούτε άλλες λεπτομέρειες. Τη βίασε; Απλώς μέθυσε και δε θυμάται; Είπε ναι; Της έριξε κάτι στο ποτό της; Είναι αυτό σεξουαλική κακοποίηση; ΕΙΝΑΙ.
Η Arabella, όπως είναι το όνομα της είναι μια αυθεντική millenial. Η απήχηση της στα κοινωνικά δίκτυα είναι τέτοια που της άνοιξε τις πόρτες για να γράψει το πρώτο της βιβλίο, το οποίο έγινε best seller. Την πετυχαίνουμε τη στιγμή που θα πρέπει να παραδώσει το δεύτερο βιβλίο της μέσω του οποίο πρέπει να αποδείξει ότι δεν ήταν ένας διάττοντας αστέρας, αλλά και παράλληλα πρέπει να επιβιώσει στο σύγχρονο, απαιτητικό και ακριβό Λονδίνο.

Η σειρά που πρέπει να δούμε όλα τα κορίτσια (αλλά και τα αγόρια)

Η Michaela Coel δεν βάζει την ηρωίδα της σε καμιά αμυντική στάση, αλλά και ούτε επιθετική. Την καλεί να διαχειριστεί αυτό που της έχει συμβεί. Να έρθει αντιμέτωπη με τον εαυτό της, τις επιλογές της, την σεξουαλικότητα και την γυναικεία της φύση και όλες οι ιδιότητες της απέναντι στην κοινωνία. Γιατί η ζωή παράλληλα συνεχίζεται. Οι εκδότες της συνεχίζουν να θέλουν το δεύτερο βιβλίο της, οι φίλοι της είναι γύρω της και έχουν και αυτοί τα δικά τους προβλήματα, ερωτικοί σύντροφοι συνεχίζουν να την διεκδικούν, ενώ το αγόρι που την ενδιαφέρει πραγματικά την καθιστά υπεύθυνη για την απροσεξία της εκείνο το βράδυ. ΕΚΕΙΝΗ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΙ ΜΗΝ ΤΗΣ ΡΙΞΟΥΝ ΚΑΤΙ ΣΤΟ ΠΟΤΟ, της λέει. Μέσα σε αυτό το λαβύρινθο, η Coel θέτει όλα τα σωστά και πιθανά ερωτήματα γύρω από τη συγκατάθεση στο σεξ και το αναφαίρετο δικαίωμα μας σε αυτό σε οποιαδήποτε συνθήκη και στιγμή.

Η Coel έχει το ταλέντο να μιλήσει, να γράψει για ένα αρκετά δύσκολο και όχι τόσο προβεβλημένο θέμα καταφέρνοντας να κρατήσει στην πένα, τη σκηνοθεσία και την ερμηνεία της ουσία, επίπονη αλήθεια, τρυφερότητα, ζεστασιά, κατανόηση, αλλά και χιούμορ. Δεν μας κουνά το χέρι, δεν ουρλιάζει για δικαιοσύνη, δεν μας νταντεύει αλλά με έναν καλειδοσκοπικό τρόπο γραφής βάζει πολλούς και διαφορετικούς καθρέφτες γύρω από το θέμα για να το αναλύσει και να μας κάνει να αναρωτηθούμε ουσιαστικά για τη σεξουαλική συγκατάθεση σήμερα.
Το γεγονός ότι η Coel γράφει με αφορμή μια δική της επίπονη, προφανώς τραυματική εμπειρία είναι εμφανής πολλές φορές. Υπάρχει ένα κομμάτι έντονου αυθορμητισμού και απλής πραγματικότητας που συνυπάρχει με την ποιότητα ενός τραύματος. Πάραυτα όμως είναι αξιοθαύμαστος ο τρόπος που η Coel έχει επιλέξει να πάρει απόσταση ώστε να ακούγεται ψύχραιμη, δίκαιη, αυστηρή, απαλή και τρυφερή, αλλά παντοδύναμη ακόμη και στις πιο αδύναμες στιγμές της. Επίσης, αφήνει απλά πράγματα να συμβούν και τα δίνει με την φυσικότητα που τους αναλογούν χωρίς να τα υπογραμμίζει ως δήθεν cool. Αφήνει ανοιχτές τις πόρτες της τουαλέτας, δείχνει στην κάμερα ένα ματωμένο ταμπόν και την ηρωίδα της να αλλάζει σερβιέτα.

Που καταλήγει όλο αυτό; Να σκεφτόμαστε για την σεξουαλική συμπεριφορά μας, για την επικοινωνία μας για το σεξ, μέσα από το σεξ, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από αυτό. Την ισότητα και το σεβασμό ανάμεσα στους σεξουαλικούς συντρόφους. Τον ορισμό της σαφής μέσα στα ασαφή όρια που της έχουμε επιτρέψει να περιπέσει σεξουαλικής συναίνεσης. Το πόσο η σεξουαλική ορμή και απόλαυση είναι ακόμη και σήμερα ζωγραφισμένη με ενοχή στο DNA μας και μας καθιστά θύματα και υπαίτιες της βίας, αλλά και αν μια single γυναίκα αντιμετωπίζεται ισάξια στο παιχνίδι του σεξ όταν απλώς θέλει να κάνει σεξ.

Η σειρά που πρέπει να δούμε όλα τα κορίτσια (αλλά και τα αγόρια)

Μπορεί η Arabella επίσης να είναι σαρωτική, αλλά γύρω της έχει δυο πολύ καλούς της φίλους αλλά και διάφορους άλλους ανθρώπους στο σύγχρονο Λονδίνο που προσπαθούν να επιβιώσουν, να αποσυμφοριστούν από την πίεση της καθημερινότητας, να τα καταφέρουν στη δουλειά τους, να βρουν δουλειά, να ερωτευτούν, να γίνουν πλούσιοι στις ερωτικές εμπειρίες ή ακόμα και να σώσουν τον κόσμο.
Όλα αυτά μπλέκονται μαζί χωρίς να θέλουν να γίνουν ένα σώμα, χωρίς να θέλουν να συνταιριαστούν. Όλα συνυπάρχουν μια απόλυτη ελευθερία από αυτή που θα έπρεπε να υπάρχει ανάμεσα στην σωματική και συναισθηματική μας επικοινωνία. Αυτή η ανατρεπτική ελευθερία αναζωογονεί το θεατή ακόμα και την δύσκολη στιγμή που παρακολουθεί μια γυναίκα να προσπαθεί να επουλώσει, να έρθει σε συμφωνία με το τραύμα της χωρίς να καταστραφεί, χωρίς να καταστρέψει τις σχέσεις, το μέλλον της, τις φιλίες της, την ίδια την εικόνα που έχει για το σεξ και την απόλαυση του.
Αυτό που στο τέλος καταφέρνει, είναι να σου δώσει με τρόπο τρυφερό να καταλάβεις είναι ότι η καταστροφή είναι μια πιθανότητα. Αλλά δεν είναι η μόνη, αλλά ακόμα και να συμβεί, ακόμα και αν έρθεις κοντά πολλές φορές σε αυτή καταστρέφει και πράγματα από αυτά που δεν χρειάζεσαι όπως οι προκαταλήψεις, οι ενοχές, οι λανθασμένες κοινωνικές περγαμηνές, οι επιθυμίες που νομίζαμε ότι είχαμε, τα λάθος πρότυπα. Καταστρέφει πολλά από αυτά που μας καταστρέφουν.

MORE FROM

Τέχνη