Menu

Συνέντευξη: Η σοπράνο Χριστίνα Πουλίτση μάς μιλάει για την όπερα Μανόν

Η πρωταγωνίστρια της Όπερας Μανόν που ανεβαίνει στην Εθνική Λυρική σκηνή και μια από τις καλύτερες ερμηνεύτριες της Ευρώπης μας εξηγεί γιατί η ηρωίδα του Jules Massenet είναι ένα φοβερό φεμινιστικό πρότυπο.

«Ένας ρόλος που εκφράζει το απόλυτο woman power είναι η Μανόν, από την ομώνυμη όπερα του Jules Massenet, τον οποίο ερμηνεύω στη Λυρική Σκηνή. Η ηρωίδα σαγηνεύει τους πάντες στο πέρασμά της με την ομορφιά και τη χάρη της, ξέρει τι θέλει και δεν διστάζει να κάνει τα πάντα για να το διεκδικήσει, ενώ είναι ικανή να παρασύρει ακόμα και τον έρωτα της ζωής της στην καταστροφή για να βιώσει την απόλυτη ηδονή. Αν ο έρωτας είχε φωνή θα τραγουδούσε την Τραβιάτα. Οι ήρωές της ταλαντεύονται ανάμεσα στην ελευθερία και τα δεσμά του έρωτα, το πάθος, την ηδονή, την αυτοθυσία αλλά και την ανιδιοτελή αγάπη. Αν ήταν δυνατόν με μια μόνο ερμηνεία μου ως γυναίκα σοπράνο να αλλάξω τον κόσμο, θα επέλεγα το τραγούδι του Richard Strauss Morgen (Αύριο). Πρόκειται για τη μελοποίηση ενός ερωτικού ποιήματος του John Henry Mackay. Με τη δική μου ερμηνεία θα τραγουδούσα τον έρωτα απέναντι στην ίδια τη ζωή, νιώθοντας πως τίποτα δεν μπορεί να σβήσει το φως που καίει εκ των έσω, το φως της ψυχής – καμία στενοχώρια, καμία τρικλοποδιά. Το βλέμμα μου είναι στραμμένο πάντα προς τα μπρος , προς τον ήλιο, γιατί μόνο τότε οι σκιές μένουν πίσω. Ο ήλιος θα δύσει, αλλά αύριο θα ανατείλει ξανά, γιατί θα είναι μια καινούρια μέρα. Τότε θα πάρω τα πινέλα μου και θα ζωγραφίσω τον δικό μου παράδεισο μέσα από τις επιλογές μου, τις πεποιθήσεις μου, την ενέργεια και τα συναισθήματά μου. Θα μάθω να τραγουδώ σαν το πουλί που δεν φοβάται αν θα σπάσει το κλαδί, γιατί έχει φτερά να πετάξει. Και το μόνο που στο τέλος θα απομείνει στην ψυχή μου θα είναι η αγάπη και ο σεβασμός για εμένα, τον συνάνθρωπό μου και τη μητέρα γη.
Η ισορροπία μεταξύ των δύο φύλων σε έναν πολιτισμένο κόσμο επέρχεται μόνο όταν οι ποιότητες του θηλυκού και του αρσενικού βρίσκονται σε αρμονία και αλληλοσυμπληρώνονται. Μέχρι τώρα η γυναίκα κινδύνευε να «καπελωθεί» από την ίδια της την προσπάθεια να αποκτήσει αρσενικές ιδιότητες με σκοπό την αναγνώρισή της. Αν όμως επικεντρωθεί στην ίδια της την ύπαρξη, δει τι είναι αυτό που την καθορίζει, της δίνει ουσία, την καθιστά διαφορετική και επομένως αναντικατάστατη, θα είναι ικανή όχι απλώς να ανεβεί τα σκαλιά της δικής της επιτυχίας, αλλά και να χτίσει με τις πέτρες που της πετούν. Έτσι, στόχος του θηλυκού δεν θα έπρεπε να είναι το πώς θα φτάσει και θα ξεπεράσει το αρσενικό, αλλά το πώς θα δημιουργήσει ένα καινούριο κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα αναδεικνύονται ισάξια και οι δικές της μοναδικές αρετές».

Δείτε το τρέιλερ της Όπερα Μανόν. 

Μάθετε τα πάντα για την παράσταση κάνοντας κλικ στο www.nationalopera.gr

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο τεύχος Νοεμβρίου στο πλαίσιο του αφιερώματος “30 χρόνια ELLE”.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ